خانه / ایران / قاشقایی ها اسیر شدگان دام سازه و نقاره

قاشقایی ها اسیر شدگان دام سازه و نقاره

امروز جمعیت بالغ بر سه ملیونی قاشقایی ها را می توان گفت به سه شیوه مختلف زندگی می کنند گروه کوچکی عشایر هستند و از راه دامداری و یایلاق و قیشلاق کردن روزگار می گذرانند و زندگی سخت و پرخطر و کم رفاهی دارند. چرا که راه های عشایری بسته شده اند و شهرک سازی ها و جاده های عریض وطویل منابع طبیعی را از آنها گرفته وزندگی به شیوه قدیم را تا حدی ناممکن کرده است. گروه دوم حاشیه نشین های شهرهایی هستند که در روستا وضعیت اقتصادی خوبی نداشته و جمعیت بزرگی از بیکاران و نیمه بیکاران را دارند. گروه سوم را باید گروهی مرفه تر، آموزش دیده تر، متنعم تر، کار آفرین تر، چشم وگوش بازتر که در شهرهای بزرگی چون شیراز ،اصفهان وتهران حتی اروپا وکانادا و آمریکا زندگی می کنند ، دانست. اینکه چه عامل یا عواملی این سه گروه نا متجانس را به هم پیوند می دهد یا خواهد داد، ارزش واکاوی وکنکاش را دارد و شاید از عاجل ترین و حیاتی ترین ضرورت های تاریخی این ملت باشد. کنکاشی علمی و جمعی بایسته است تا روشن شود کدام عامل یا عوامل می تواند بار دیگر این ملت چند ملیونی را به هم پیوند داده و آن را از انهدام نجات دهد؟ زبان تورکی قاشقایی ؟ یا هویتی متفاوت به نام قاشقایی؟ و یا مفهومی وسیعتر به نام فرهنگ قاشقایی؟ که به زبان تورکی قاشقایی به آن می گویند: (قاشقایی لیگ).ویا مطالبه عمومی برای به رسمیت شناختن استان و جغرافیایی به نام قاشقایی؟ شاید بهتر باشد گروهی از تحصیلکرده های قاشقایی دست ها را بالا بزنند و با ایجاد یک سازمان فرهنگی با کاری جمعی وعلمی این مهم را به انجام برسانند. اما آنچه نگران کننده است حذف بسیاری ارزش های این ملت  در سایه پرداختن به چند نماد شامانیسمی مانند ساز نقاره و رقص هالای و … است. اگر نگاه کوچکی به فضای مجازی تورکان قاشقایی بیاندازید، بدون شک قاشقایی را گروهی از مردم تورک خواهید دانست که ساز نقاره و خواننده و ارکستر دارند و هر از چندگاهی یک عروسی و یا یک مراسم سنتی برگزار می کنند. سهم ملت قاشقایی این نیست! مردم قاشقایی باید و باید از مطالبه های به حق و قانونی و حقوق جمعی خود به نام حقوق تورکان قاشقایی دفاع کرده و در راستای تحقق آن قدم بردارند، این بدین معنی نیست که ملت قاشقایی از فرهنگ ها و آداب و رسوم خود دور بمانند بلکه بدین معنی است که حقوق جمعی قاشقایی فقط ساز و نقاره نیست که قاشقایی را اسیر خود کرده است. قاشقایی نیازمند حقوق جمعی از قبیل جغرافیا، تلوزیون، رسانه و … خود هستند.

اگر قاشقایی ها بتوانند با پشتوانه فرهنگی و زبانی و تاریخی خود به این سو کشیده شوند، در آبادی و آزادی  جغرافیای کنونی ایران نیز نقش بزرگی خواهند داشت و هویت مللیتی، زبانی و فرهنگی خود را حفظ خواهند کرد و به عنوان بخشی از جامعه چند فرهنگی این جغرافیا در ساختن جامعه فردا سهیم خواهند شد، وگرنه تا ابد باید با آلبوم های موسیقی و ساز و نقاره حسرت بخورند.

این مطلب را شیر کنید

Check Also

مسئولان ایران با وعده وام خرید خانه «یک میلیارد تومانی» جوانان را سرکار گذاشته‌اند

وام یک میلیاردی مسکن، یک سرکاری است

طی رزوهای گذشته، مدیرعامل بانک مسکن خبر داد که «سقف وام به یک میلیارد تومان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

من ربات نیستم *