خانه / ایران / بی‌توجهی فعالین ملی تورک به زبان تورکی

بی‌توجهی فعالین ملی تورک به زبان تورکی

اواخر دهه‌ی ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ یعنی حدود ۲۰-۱۵ سال پیش، دانشجویان تورک دانشگاه‌های مختلف ایران بیش از ۵۰ نشریه‌ی دانشگاهی منتشر می‌نمودند که در بسیاری از آنها مقالات باارزشی در رابطه با تاریخ، زبان، فرهنگ و تمدن تورک به زبان‌های تورکی و فارسی چاپ می‌گردید. با یک حساب سرانگشتی و در نظر گرفتن نفراتی که هم‌زمان با چند نشریه همکاری داشتند، اگر فرض نماییم که در هر نشریه‌ی دانشگاهی، ۴ نویسنده‌ی مسلط به زبان تورکی قلم می‌زدند، خواهیم دید که تعداد نویسندگان جوان (تورکی‌نویس) ما در دوره‌ی مورد نظر بالغ بر ۲۰۰ نفر بوده است.

حال پس از گذشت ۲۰ سال و افزایش امکانات یادگیری زبان تورکی، گسترش خودآگاهی ملی در بین خانواده‌های تورک، چاپ کتب متعدد در رابطه با زبان تورکی، افزایش تعداد دانشجویان اعزامی به کشورهایی مانند تورکیه و آذربایجان جهت تحصیل، سهولت دسترسی به کتب مرجع در اینترنت و … به جرأت می‌توان گفت تعداد نویسندگان ویا فعالین منسوب به حرکت ملی تورک که مسلط به زبان تورکی هستند، نسبت به ۲۰ سال پیش افزایش محسوسی نداشته است!

در مقابل ۵۰ نشریه‌ی دانشگاهی سال‌های پیش، در حال حاضر بیش از ۵۰۰ کانال و گروه تلگرامی وجود دارد که در آنها در رابطه با تاریخ، زبان و فرهنگ تورک فعال بوده و روزانه ده‌ها هزار پیام و نوشته‌ی کوتاه و طولانی منتشر می‌شود. هر یک از این کانال‌ها و گروه‌های تلگرامی حداقل ۵-۴ و بعضاً تا بیش از بیست ادمین دارند ولی اکثر نوشته‌های آنها مملو از اشتباهات فاحش املایی و گرامری بوده و یادآور کانال‌های رادیو و تلویزیونی استانی می‌باشد. خیلی دردآور و مایه‌ی تأسف است که از بین این هزاران نفر اعضای لشکر فعالین ملی، به جرأت می‌توان کمتر از ۳۰ نفر یافت که به زبان تورکی مسلط باشند. به بیانی دیگر، بیشتر فعالین ملی تورک نه تنها مسلط بلکه حتی قادر به نوشتن صحیح زبان تورکی، یعنی زبانی که اعتلای آن یکی از اهداف اولیه، عالیه و اصلی حرکت ملی تورک می‌باشد نیستند.

در واقع، اگر بی‌پرده بگوییم، معنای وضعیت حاضر این است که بین فعالین ملی تورک همتی جهت یادگیری و تعالی زبان تورکی مشاهده نمی‌شود. نیازی به گفتن نیست کسی که قادر به خواندن و نوشتن زبان تورکی نیست، تنها منبع مطالعاتی‌اش مراجع تورک‌ستیز بیگانه خواهد بود و لذا تحت تسلط فکری آنها خواهد ماند. حرکتی هم که سردمداران آن زیر یوغ فکری بیگانگان باشند، تکلیفش از آغاز مشخص است.

حال سئوال اینجاست که علت این بی‌توجهی و لاقیدی فعالین ملی تورک نسبت به زبان تورکی چیست؟ فعالینی که از عدم اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی، عدم رسمیت زبان تورکی، برنامه‌های دولت در راستای نابودی زبان تورکی و … ناراضی هستند و فریادشان در این زمینه گوش فلک را کر می‌کند، چرا کوچک‌ترین تلاشی برای آموزش و یادگیری زبان تورکی از خود نشان نمی‌دهند؟

جالب این‌که وقتی اشتباه نگارشی فردی گوشزد شده و درخواست تصحیح می‌گردد، چند نفر پیدا می‌شوند که با گفتن «ما در مدرسه زبان تورکی را آموزش ندیده‌ایم و ناتوانی در نوشتن صحیح زبان تورکی برای ما طبیعی است»، از مسئولیت خطیر خود مبنی بر لزوم تلاش جهت آموزش و یادگیری زبان تورکی نوشتاری شانه خالی کنند.

مگر دولت فارس‌زبان یادگیری زبان تورکی را در منازل هم قدغن کرده است؟ مگر ما نمی‌توانیم با صرف چند ماه وقت و مطالعه‌ی چند کتاب، زبان تورکی نوشتاری را یاد گرفته و به کودکان‌مان هم یاد بدهیم؟ آیا برای یک فعال ملی ـ مدنی تورک برازنده است که حاضر نباشد کمی زحمت کشیده و زبان تورکی را حتی در حد ابتدایی یاد بگیرد؟ اعتراض یک فعال ملی ـ مدنیِ عاجز از خواندن و نوشتن به زبان تورکی به عدم اجرای اصل ۱۵ توسط دولت، چگونه می‌تواند در جامعه‌ی تورک مورد قبول واقع گردد؟ مگر نه این است که فعال ملی ـ مدنی تورک باید با تلاش و قبول زحمت ابتدا زبان و تاریخ تورک را آموخته و سپس به فعالیت و خدمت به ملت تورک بپردازد؟ کسی که خواهان رسمی شدن زبان تورکی است، چگونه در خانه‌ی خود تورکی را زبان رسمی نمی‌کند و در زندگی روزمره‌ی خود از زبان فارسی استفاده می‌کند؟ عکس‌هایی که گاهی در گروه‌های مختلف از صفحه‌ی تلفن موبایل فعالین حرکت ملی مشاهده می‌شود نشان می‌دهد که زبان تلفن اکثر همین فعالین ملی تورک، «فارسی» است. این امر چه توجیهی دارد؟

علی‌رغم ارتقاء کمّی شعور ملی و افزایش تعداد افراد علاقمند به زبان و تاریخ تورک، متأسفانه عدم علاقه به یادگیری زبان تورکی توسط فعالین نیز مشاهده می‌شود که نشانگر رکود و عدم رشد کیفی شعور ملی می‌باشد. ناگفته نماند که این امر و عدم تسلط به زبان تورکی باعث محکومیت افراد به استفاده از منابع فارسی و در نتیجه ادامه‌ی بی‌سوادی آنها در رابطه با تاریخ و فرهنگ تورک می‌شود. در کنار این موضوع، عدم علاقه به مطالعه به طور کلی نیز مزید بر علت گشته و موجب ضعف شدید بنیه‌ی علمی و حوزه‌ی تئوریک حرکت ملی ـ مدنی تورک می‌شود که به تحقیق یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین دلایل کاهش سرعت رشد و توسیع حرکت ملی در بطن جامعه‌ی تورک، و عدم جذب و توجه آحاد و اقشار مختلف ملت تورک به برنامه‌ها و آرمان‌های حرکت ملی تورک گردیده است.

واضح است کسانی که علاقمند به تئوری‌پردازی و راهبری حرکت ملی هستند، می‌توانند بدون پرداختن به امور عبث و بی‌فایده نظیر گلاویزی‌های شخصی و خاله‌زنک‌بازی‌های سیاسی، و با آموختن زبان تورکی، مطالعه‌ی تاریخ تورک از منابع مؤثق (نه به اصطلاح تاریخی که توسط دشمنان تورک نوشته شده) و مطالعات عمیق در رشته‌های علوم انسانی مانند تورکولوژی، حقوق، سیاست، جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی، روان‌شناسی اجتماعی و … ضمن ارتقاء سطح علمی و کیفیت شعور ملی خود به ملت تورک و حرکت ملی تورک خدمت نمایند.

همچنین، افرادی که پتانسیل و توان مطالعه و مسلح شدن به سلاح علم ندارند، بهتر است از تلاش برای لیدر شدن و نظریه‌سازی برای حرکت ملی – آن‌هم با تضارب و زد و خورد محفلی و حزبی در فضای مجازی – دست شسته، جای مناسب خود را در حرکت ملی بازشناخته و با تلمذ و یادگیری از افراد متخصص و آکادمیک، خدمت به ملت تورک بر اساس نظریات تئوریسین‌های متخصص و منافع ملی ملت تورک را سرلوحه‌ی اقدامات خود قرار دهند.

بدیهی است که ندانستن عیب نیست، ولی حمله به اشخاص آکادمیک و فرهیخته توسط افراد تحصیل‌نکرده و ناآگاه و همچنین تلاش برای به بیراهه کشاندن مردم از معایب جوامع بشری بوده و گناه بزرگی است که می‌تواند ضربات جبران‌ناپذیری به منافع ملت تورک وارد نموده و موجب عدم موفقیت حرکت ملی تورک یا کندی آن گردد.

این مطلب را شیر کنید

Check Also

محکومیت دو تن دیگر از فعالین تورک به ۹ و ۵ سال زندان

به گزارش «سایت خبری تحلیلی _ بایداق »‌  شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

من ربات نیستم *

کتابخانه دیجیتالی بایداق راه اندازی شد. برای دسترسی به کتابخانه از منوی کتابخانه بایداق استفاده نمائید. رد کردن