خانه / ایران / موسیقی آشیقی رکن اساسی میراث معنوی و فرهنگی مردم آذربایجان/ به مناسبت درگذشت “آشیق غفار ابراهیمی”

موسیقی آشیقی رکن اساسی میراث معنوی و فرهنگی مردم آذربایجان/ به مناسبت درگذشت “آشیق غفار ابراهیمی”

موسیقی آشیقی رکن اساسی میراث معنوی و فرهنگی مردم آذربایجان

آشيق ها به معنايي کامل‌ترين هنرمندان آذربايجان هستند زيرا که آنها هم صاحبان سخن هستند، شعر مي‌سرايند، هم خالق موسيقي‌اند و کلام موزون و ريتم و آهنگ مي‌سازند و ابداع گر و توليد کننده وجد و همين طور هم مجري شعر و آهنگ خود هستند ، پس صنعتکاراني را با ويژگي‌ها شاعري، موسيقيداني و اجراي موسيقي در بر مي گيرند. عاشيق‌ها توان خلق و توليد و اجرا هنرشان را توأمان دارند که اين مزيت بر ابعاد هنرشان مي افزايد.

بر اساس آثار موجود، مسووليت آشيق ها، گاهي هم حل مشکلات مردم، قضاوت در اختلافات موجود بين مردم، راهنمايي وظايف مردم، حتي معلمي و آموزش بوده است. هنر عاشيقي در بستر رشد تاريخي خود با باورهاي مردم منطقه، همساز و هماهنگ شده و با ساخت‌هاي اجتماعي آنان همراهي کرده و منجر به ايجاد و تشکل يک سويه هنري با ابعاد گسترده‌‌اي مرکب از شعر، موسيقي، کلام شده است. عاشيق ها در گذشته در منطقه، رل يک شخصيت فيلسوف و عالم را ايفا مي کردند. هرچند براي شکل گيري و زايش هنر “آشيقي” تاريخ دقيقي نمي‌توان مشخص کرد، اما به نوعي مي‌توان قدمت صنعت عاشيقي را با حيات مردم منطقه آذربايجان همسان پنداشت.

“آشيق” در گذر زمان نام هاي مختلفي به خود گرفته و تثبيت نام آشيق به عنوان شاعران ساز به دست دوره گرد، بعد از پذيرش اسلام در ميان آذربايجاني ها مرتبط است. براي معادل لفظ “آشيق” به عنوان هنرمندان موسيقي سنتي آذربايجان به نام هايي چون “باخشي” و “اوزان” نيز بر مي خوريم. در اهميت و تدوين جايگاه عاشيق‌ها در ميان مردم آذربايجان همين قدر کفايت مي کند که عاشيق را “ائلجه ‌بيلن” (داناي ايل و قوم) و ساز آنها را قوپوز ناميده‌اند.

يکي از ميراث‌هاي هنري آذربايجان، اشعار و موسيقي فولکلوريک و ويژه آشيقي است و دامنه اين ميراث به حدي گسترده است که مي‌توان ادعا کرد اين ثروت، گنجينه‌اي گرانبهاست که هرگز تمام نمي‌شود. هنر تمام ناشدني آشيقي در ذات خود با روحيات و خلقيات مردم در هم آميخته و به همين خاطر است که اقوامي که در هر يک از اقليم‌هاي سرزمين آذربايجان يا جهان زندگي مي‌کنند، با هنر آشيقي غريبه نيستند، به خصوص نسل قديمي‌تر که هنوز هم در سينه خود اشعار، داستان ها و حکايت‌هايي از عاشيق ها و خاطراتي از رونق بخشي اين هنرمندان سيار به مجالس شور و شادي شان را محفوظ دارند. هنر آشيقي که از پدران و اجداد آذربايجان به نسل حاضر به ارث رسيده، سرشار از معنويت، جسارت، صميميت و محبت و عاطفه است و به خاطر ويژگي‌هايش که محورش انسان و زندگي اجتماعي و معنويات مربوط به انسان است در تمامي مناطق آذربايجان گسترده شده، به طوري که هيچ نقطه اي از آذربايجان را نمي‌توان يافت که اين هنر بدانجا راه نيافته باشد.
آشیق غفار ابراهیمی یکی از هنرمندان پر آوازه آذربایجان بود که ظهر امروز به دیار باقی شتافت ،نام و یادش گرامی باد.

این مطلب را شیر کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *