خانه / ایران / سردار ججوخان درگزی

سردار ججوخان درگزی

ججوخان از جوانان دلير درگز بود، وی در روستای حصار لطف آباد به دنيا آمد، پدرش الله‌وئردی بگ (بیگ) از تورکان حصار بود. پدر ججو وقتی وی به دنیا آمد، نام پدرش ججو را که برگرفته از نامهای بزرگان و خلاصه شده “جوجی” است بر وی می‌گذارد. الله‌وئردی بگ در زمان محمدعلی‌خان حاکم درگز به حکمرانی منطقه میانکوه درگز به مرکزیت کبکان منصوب می‌شود.

جَجوخان، اهل روستای حصار لطف آباد درگز و تورک بوده است، و خانه پدری ججوخان به غیر از اینکه در روستای حصار لطف آباد بوده، الله‌وئردی خان، پدر ججو، در درگز نیز، منزل داشته است، که در خیابان قدیم نادری درگز کوچه نرگس، مقابل مسجد گلریزی‌های درگز بوده است.

ججو در جوانی پدرش حاکم میانکوه، را از دست می‌دهد. موروثی بودن حکومت و رفتار خوب و مردمی الله‌وئردی بگ باعث می‌شود پسرش ججو از طرف محمدعلی‌خان حاکم درگز با تایید استاندار وقت، به جانشینی وی منصوب شود و عنوان «بگ (بیگ)» به وی داده می‌شود. ججو بگ وقتی جانشین پدر می‌شود چهل نفر سوار مسلح برای رتق و فتق امور و برقرای امنیت منطقه در اختیار داشت.

جَجوخان چون فهمید حاکمان وقت دنبال فساد و ظلم و ستم به مردم بوده و به ناموس آنان تعرض می‌کنند، به حاکمیت موروثی خود یعنی به حکومت میانکوه، پشت پا زد و به دنبال اهداف انسانی و آزادی‌خواهی رفت، و چون نهضت عدالت‌خواهی حرف دل مردم ستم کشیده را می‌زد، جزء عدالت‌خواهان درآمد.

قیام ججوخان

در مورد قیام ججو خان چنین آمده است :

در اواخر قرن نوزدهم كه نفوذ استعماری روس و انگليس در شمال و جنوب ايران به اوج خود رسيده بود در درگز دلاورمردی بنام ججوخان علم طغیان را برعلیه ظلم و ستم برافراشت، مردم به او “روح نادر” می‌گفتند. او روستازاده و از تورکهای حصار «اتک درگز» بود كه به زادگاه و‌ یورت (وطن) خود عشق می‌ورزيد، يکروز غروب در حالی كه افسار اسبش را در دست داشت و به خانه باز می‌گشت، صدايی نظرش را جلب كرد و سپس با چشمان خود ديد دو سرباز روس قصد دارند به يک زن هم‌روستایی وی تعرض کنند.

خون حمیت‌کشی، دفاع از ناموس و عدالت‌خواهی در رگهایش به جوش آمده و آن دو سرباز را در آنی به درک می‌فرستد و بیش از پیش مصمم می‌شود بر علیه حاکمان بی‌غیرت درگز و قوچان و ایادیشان و روس متجاوز به پا خیزد و تشکیلاتش را با انضباط‌تر هدایت کند.

در آن زمان روسیه و انگلیس کاملاً بر تصمیم‌گیری‌های ایران اثرگذار بودند. ججوخان پس از مدتی نیروهای ملی را علیه روس‌ها بسیج کرد، پس از بمباران حرم امام رضا (ع) توسط روس‌ها، عساکر تزاری که ججوخان را مخالف اهداف و امیال تجاوزکارانه خویش می‌دیدند، در صدد دستگیری وی برآمدند، ججو در اسفند 1290 شمسی دستگیر شد ولی پس از مدتی از زندان روس‌ها گریخت. ججو مبارزه علیه روس‌ها را ادامه داد، به پاسگاه‌ها و پایگاه‌های آنها در نواحی مرزی شبیخون می‌زد و افسران و سربازان روس را می‌کشت و برای تقویت نیروهایش، اسلحه و مهمات آنها را بین سواران خود تقسیم می‌کرد.

روس‌ها رسما از حکومت وقت ایران (دولت احمد شاه قاجار) خواستند که ججوخان را دستگیر و به آنان تحویل دهد. ولی دولت قاجار (ایران) گفته بود چون ججوخان خیلی طرفدار دارد و شخصیتی مبارز و مردمی است، از دستگیر کردنش عاجز است. پس از آن روس‌ها نیروی خود را بر علیه ججوخان بسیج کردند و افراد زیادی را به تعقیب وی فرستادند. این تعقیب‌ها موثر واقع نشد و روس‌ها با این نقشه نتوانستند جَجوخان را بدست آورند.

اين ماجرا سرآغازی شد برای قيام ججو خان، عليه متجاوزان روس. به گونه‌ای كه او و يارانش تنها در يک نبرد دو هزار سرباز روس را از پای درآوردند. آوازه شجاعت او آنچنان بالا گرفت كه تزار برای سر او جايزه گذاشت.

روسها با کمک و یاری بعضی از کرمانجها “ولی‌خان قهرمانلو، رئیس ایل قهرمانلو و ایادیش”، ججو خان و یارانش را در جنگ و گريزهای پياپی در كوه‌های شاه جهان اسفراين غافلگیر کرده و از بین می‌برند.

در گزارش‌های مركز فرماندهی آخال تأكيد شده بود كه جسد ججو (جو جو) را به روسيه بفرستند، آن روزها كه فاصله شهرها بسيار دور بود، شكم شیرمرد اتک درگز را دريدند، پر از يخ و برف كردند و تن بی‌جانش را در صندوق پر يخ گذاشته به روسيه نزد متخصصان فن فرستادند تا شايد از مكانيسم مغز و دلش پی به نبوغ و برتری‌های نظامی او ببرند.

می‌گویند وقتی سر ججوخان دلاور را نزد تزار بردند آن را روی دست بلند كرد و گفت: اين است «جو جو»، كسی كه در شرق ايران عرصه را بر لشگريان روسيه تزاری تنگ كرده بود.

منبع: کانال تلگرامی تورکان غیور خراسان

این مطلب را شیر کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *