خانه / اجتماعی / مستندی کوتاه از قزاق‌های ساکن در ایران

مستندی کوتاه از قزاق‌های ساکن در ایران

گروهی از قزاق هایی هستند که در اوایل قرن بیستم میلادی از جنوب قزاقستان شوروی به ایران مهاجرت کرده‌اند.
نام قزاق ریشه سکایی دارد ولی معانی اساسی سکایی و ترکی آن مشترک می باشد. قزاقها از اقوام ترک می باشند و تاریخ این قوم نیز وابستگی زیادی به سایر اقوام ترک دارد.
مهاجرت قزاق‌ها از سرزمین خود به ایران در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۵ به دلیل فشار استالین به دلیل تصویه نژادی و کوچ اجباری آغاز شد. در آن سال‌ها تعداد بسیاری از قزاق‌ها از منظقه سیاه‌کوه (منقشلاق) در جنوب غربی قزاقستان در حاشیهٔ دریای خزر از مرزهای شمالی ایران و با گذشتن از سختی‌های درگیری وارد خاک جغرافیای ایران شدند.
آن ها بیشتر در سه شهر گرگان، گنبد و بندرترکمن ساکن شدند و در هر سه شهر محل اصلی اقامت آن‌ها «قزاق‌محله» نام دارد.
پیش از انقلاب ‍۱۳۵۷ جمعیت آن‌ها به حدود 35 هزار نفر می‌رسید و تا زمان فروپاشی شوروی و استقلال قزاقستان جمعیت آن‌ها رو به افزایش بود ولی پس از استقلال این کشور در سال ۱۳۷۱، برخی از قزاق‌های ایران با تشویق دولت قزاقستان و تسهیلاتی که آن دولت برای ورود مهاجران قزاق فراهم کرده بود، راهی کشور مادری خود شدند.
در پایان لازم بذکر است آمار دقیقی از تعداد ساکنین قزاق در کشور دردست نیز ولی جمعیت فعلی آن امروزه بیش از 25 هزار تخمین زنده میشود همچنین بدلیل همین حضور نخستین کنسولگری قزاقستان پس از فروپاشی شوروی در استان گلستان، شهر گرگان تاسیس شده است.

 

0
0
این مطلب را شیر کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + 1 =