خانه / ایران / چرا 21 فوریه روز جهانی زبان مادری است؟

چرا 21 فوریه روز جهانی زبان مادری است؟

زبان اولین وسیله ی ارتباطی انسان هاست که وظیفه ی ابتدائی آن ، برقراری ارتباط کلامی است ، اما وظیفه ی دیگری را نیز بر دوش می کشد که بعضا مهم تر از وظیفه ی اول می باشد و آن تشکیل یکی از پایه های هویت ملی یک ملت است .

یادگیری زبان مادری ، بر همه ی گویندگان آن زبان ، فرض مسلم می باشد ، چرا که بدون زبان مادری ، پایه های هویت و شخصیت فرهنگی افراد و به تبع آن جامعه ، به طور ناقص شکل می گیرد .

شاید به همین دلیل سازمان های فرهنگی دنیا ، با ارائه ی کنوانسیون و بیانیه های مختلف ، خواستار حمایت و احیای زبان مادری ملل مختلف در سراسر دنیا هستند .

سازمان یونسکو به عنوان مهم ترین سازمان فرهنگی ، با نام گذاری 21 فوریه ، به عنوان “روز جهانی زبان مادری” و نام گذاری سال 2008 به عنوان “سازمان بین المللی زبان ها” و … ، نقش مهمی در این زمینه ایفا نموده است .

21 فوریه ، حاصل تلاش مردم کشوری پرجمعیت در حوالی شبه جزیره ی هند است .

کشوری با بیش از 102 میلیون نفر جمعیت که اهل موسیقی و شعر هم هستند .

روز 21 فوریه ، در میدان اصلی شهری کوچک در 30 کیلومتری شمال داکا ، که زمانی استراحتگاه یکی از راجوهای هندی بوده است ، احمد سلیم ، شاعر محبوب نسل جوان و یکی از مبارزین استقلال بنگلادش از پاکستان ، در مراسم یادبود زبان مادری و در میان فریاد “زنده باد زبان مادری” حاضرین ، در دفاع از زبان بنگال و استقلال آن از زبان اردو ، مشغول ارائه ی خطابه ای آتشین است و همه ی حاضرین را مبهوت کلمات جادوئی خویش نموده است .

احمد سلیم با شور خاصی صحبت می کند ، تا به شعر معروف خود می رسد :

و تو که زبان آب و آفتاب را نمی فهمی
و تو که لالایی مردم بنگال را درک نمی کنی
و تو که نگاه نرم کودکان شیرخوار را نمی دانی
چگونه ضربان قلب مادر بنگال را درک خواهی کرد ؟
مادر بنگال
مادر آب
مادر هوای شرجی دلتا
زبانت را پاس می داریم
زبانت را پاس می داریم
مادر آلونگ های کنار رودخانه
مادر گرجی های رود بنگال مادر مردمان و کودکان ماهی گیر و کارگر
مادر مقدس بنگال …

سلیم می خواند و مردم غرق در اشعار او بودند که ناگهان صدای مهیب گلوله ، در میان فریاد “جاسوس هندوستان ، جاسوس بت پرستان ، وطن فروش و …” ، همه را به خویش آورد . گلوله ، گلوی احمد سلیم را شکافت تا ندای قلبی او برای همیشه خاموش شود .

غافل از این که ، چندین سال بعد ، 21 فوریه ی 1999 ، به پیشنهاد دولت بنگلادش و به یاد احمد سلیم و هزاران شهید راه آزادی ، سازمان یونسکو این روز را ” روز جهانی زبان مادری” بنامد ، تا زبان مادری برای همیشه در تقویم فرهنگی کشورها زنده بماند.

این مطلب را شیر کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *