خانه / ایران / جوابیه مقاله ” آذربایجان ، ایرانِ کوچک ” روزنامه ایران /حسن راشدی

جوابیه مقاله ” آذربایجان ، ایرانِ کوچک ” روزنامه ایران /حسن راشدی

در جواب مقاله ” آذربایجان ، ایرانِ کوچک ” روزنامه ایران
( این مقاله به آدرس ای میل روزنامه ” ایران” برای درج در جواب مقاله موهن بالا فرستاده شده است و انتظار درج آن می رود)
…………………………………………………………………………………..
ترکان ، واقعیت انکار ناپذیر جامعه کثیرالمله ایران
حسن راشدی : 8 دی ماه 1396
در روزنامه دولتی ایران و ناشر افکار دولت باصطلاح ” تدبیر و امید” سه شنبه مورخ پنجم دی ماه 1396 شماره 6676 در صفحه تاریخ آن ، مقاله ای با نام : “آذربایجان، ایرانِ کوچک” به قلم جوانک کم سن و سالی که خودرا ” پژوهشگر تاریخ آذربایجان ” نامیده بود، درج شده بود که متن مقاله درج شده در این روزنامه هم علاوه بر اینکه کم تجربگی ، ناپختگی و کم اطلاعی از تاریخ همراه با احساسات و تفکرات افراطی نویسنده آن را می رساند ، روزنامه ” ایران” هم که بیست و یکمین سال انتشار خودرا بر بالای صحفه آن درج کرده بود ، را هم متاسفانه دچار غفلت از درج مقاله وزین تاریخی و پژوهشگرانه و واقع بین کرده بود .
جوانک نویسنده، از اینکه در رشته تاریخ به عنوان دانشجو پشت میز درس دانشگاهی نشسته، خودرا محقق و نظریه پرداز در تاریخ نگاری پنداشته در متن مقاله، چندین بار ترکان آذربایجان را ” ترکان مغول” نامیده است!
استفاده از چنین ترکیبی ناشی از دو مقوله است :
1 – وی با تمام ادعای تاریخ دانی اش هنوز با اسامی ، ترکیبات و بدیعیات اولیه تاریخی و اتنیکی آشنایی ندارد
2 – آنچنان در تفکرات به غایت افراطی عده ای تمامیت خواه حاکم بر جامعه و نفرت از ترک و ترکان غوطه ور است که فراموش می کند در سلک و سلوک تاریخ نگاری و جامعه شناسی قلم به دست گرفته است !
وی ترکیب جمعیتی با اکثریت مطلق ترکها در آذربایجان را چه بومی 7000 ساله این سرزمین باشند و یا مثل به اصطلاح آریائیها بعدا به این سرزمین آمده باشند را نادیده گرفته تاکید بر اقلیتهای اندکی که گاهی شمار بعضی از آنها چون تاتها و ارامنه در آذربایجان به چند هزار و بعضی دیگر چون تالشها تعداد آنها به چند ده هزار نمی رسد را عمده ساکنین آذربایجان پنداشته و ترکیب جمعیتی آذربایجان را ترکیبی از این اقوام دانسته می نویسد :
” طبیعتاً ساکنان کنونی آذربایجان حاصل ترکیب همه این گروه‌ها با یکدیگر هستند به‌طوری که یک آذربایجانی چیزی جز تات، کرد، تالش یا آمیزه‌ای از اینها نیست”
به راستی مسئولین روزنامه ” ایران” به چنین باور ناسیونالیستی افراطی ایرانشهری رسیده اند که تصور می کنند در آذربایجان جز تات، تالش و کرد کس دیگری نیست و زندگی نمی کند و ترکها در ترکیب جمعیتی آذربایجات جایگاهی ندارند که به درج این مقاله اقدام کرده اند؟!
نویسنده مقاله در جای دیگر، آذربایجان را فقظ گذرگاه عبور ترکان دانسته می نویسد:
” تاریخ ترکان از یک منظر بسیار قابل توجه است و آن وجود فرهنگ کوچ و مهاجرت در ساختار قبیله‌ای آنان است، به همین دلیل بسیاری از ترکان وارد شده به آذربایجان مدت طولانی در آذربایجان دوام نیاورده و سرانجام از آذربایجان به سمت نواحی دیگر مهاجرت کردند و ترکان باقی مانده نیز به مرور زمان در جامعه یکجانشین آذربایجان ترکیب شدند.”
اگر آذربایجان فقط گذرگاه ترکان برای مهاجرت به نواحی دیگر بوده و ” ترکان وارد شده به آذربایجان مدت طولانی در آذربایجان دوام نیاورده و سرانجام از آذربایجان به سمت نواحی دیگر مهاجرت کردند و ترکان باقی مانده نیز به مرور زمان در جامعه یکجانشین آذربایجان [ در بین تاتها و تالشها] ترکیب شدند.” پس چرا زبان این ترکان ترکیب شده در جامعه یکجانشین تاتها و تالشهای آذربایجان، تاتی و یا تالشی نشد و ترکی شد ؟!
مگر این اندک ترکان باقی مانده در آذربایجان چه قدرتی داشتند که اکثریت تات و تالش را که در این سرزمین به زبان تاتی و تالشی صحبت می کردند را در میان خود هضم کرده و زبانشان را هم به ترکی تغییر دادند ؟!
پس چرا از اینهمه تات و تاش در آذربایجان هیچگونه اثر ادبی در طول قرون متمادی دیده نمی شود اما اثر سترگ و جهانی ” دده قورقود” به زبان ترکان، که به قول نویسنده در داخل تاتها و تالشها هضم شده بودند در این منطقه و در سال 444 هجری قمری آفریده شده و به ذخیره کم نظیر ادبیات جهانی تبدیل می شود؟
بگذریم از دیوانهای متعدد شعرای دیگر حتی شاه اسماعیل صفوی با تخلص ” خطایی” که به زبان ترکی در این دیار آفریده شده است .
از اين گذشته، ترکاني که بعداً در آسياي صغير،آن امپراتوري عظيم را پديد آوردند و تا قلب اروپا پيش رفتند از نوادگان سلجوقياني هستند که در سال 429 هجری قمری شهر نیشابور، در سال 433 شهرری و از سال 455 شهر اصفهان را پایتخت خود قرار دادند. یعنی سلجوقیان 4 سال نیشابور، 22 سال شهرری و 114 سال اصفهان را پایتخت دائمی خود قرار داده و برای فتح آناتولی فرمان خودرا از شهر اصفهان صادر می کردند.
يعني حرکت سلجوقيان ترک از شرق ايران (خراسان) شروع در مرکز آن (ري و اصفهان) تثبيت مي¬شود؛ سپس از طريق آذربايجان به آناتولی (ترکيه امروزي) مي¬رسد! به بيان ديگر بايد گفت ترکاني که در ترکيب دولت سلجوقي در آسياي صغير (ترکيه امروزي) مستقر شدند و آن دولتهاي پر قدرت را تشکيل دادند از ترکان اوغوز سلجوقي هستند که در اصفهان ، ری ، اراک، همدان، زنجان، تبريز، اردبيل، باکو، گنجه و ديگر مناطق آذربايجان سکونت پيدا کردند و با ترکان بومي اين مناطق در آميخته سپس ترکان ترکيه، سوريه، عراق و آذربايجان امروزي را پديد آوردند.
زبان ترکي که زبان اکثریت مطلق مردم آذربايجان و ديگر مناطق ترک ايران است وضع و موقعيتش از دو حال خارج نيست:
۱- اين زبان از ۷۰۰۰ سال پيش و از زمان سومريان که بنيان¬گذاران اولين تمدن بشري هستند، ايلاميان و اعقاب آنها به مردم ترک ايران به ارث رسيده است که اسناد زيادي در اين مورد موجود است و ترکاني هم که بعداً به اين سرزمين آمده¬اند به همزبانان قبلي خود پيوسته و زبان ترکي آذربايجان و آناتولي را پديد آورده¬اند.
۲- اين زبان، زبان ترکاني است که بعداً و بقول احمد کسروي و کسرويست¬ها از زمان غزنوي¬ها، سلجوقي-ها و با جمعيت انبوه به آذربايجان، آناتولي و ديگر مناطق ايران آمده و اکثريت مطلق جمعيت اين مناطق را تشکيل داده و ترکيب جمعيت را به نفع خود تغيير داده¬اند. که در هر دو حال اينها ترکان اصيلي هستند که بعد از حاکميت اسلام به مدت هزارسال مستمر از چين تا قلب اروپا را زير حاکميت خود داشتند و تاتها ، تالشها و یا آذري¬هاي ترک شده هم نيستند، چه اگر تاتها و تالشها و به قول احمدکسروي آذری ها ، در آذربايجان اکثريت مي¬بودند و ترکان مهاجر در اقليت، بايد مهاجرين ترک در داخل این ساکنین باصطلاح بومی، مستحيل مي¬شدند و زبان مردم کنوني آذربايجان هم زبان تاتی ، تالشی و یا آذري مورد ادعاي آقاي کسروي مي¬شد نه زبانِ ترکي آذربايجان !
نباید فراموش کرد که در هر جامعه¬اي ، بنيان آن جامعه بر اساس جمعيت اکثريت شکل مي¬گيرد و گروه-هاي اقليت، قالب اکثريت را به خود مي¬گيرند و همانند آنها مي¬شوند. نه با تئوری بافی های ساخته و پرداخته ذهن عده ای پندار باف!
نبايد راه دور و دراز را پيمود، همه مي¬دانيم مهاجرت اروپائيان به قاره آمريکا به بيش از چهارصد سال نمي¬رسد ولي سرخپوستان آمريکايي از مردم بومي و شايد چند هزار ساله اين قاره به شمار روند، در حال حاضر آيا مي¬توان گفت که چون سرخپوستان بومي مردم اين قاره بوده و آمريکائيان مهاجر، از اروپا به اين قاره مهاجرت کرده و در اين مناطق ساکن شده¬اند لذا اين مهاجرين بايد زبان انگليسي، فرانسوي و اسپانيولي خود را رها کرده به زبان سرخپوستاني که ساکنين اصلي و بومي آمريکا هستند سخن بگويند و خودرا هم از نسل سرخپوستان بدانند ؟ !
هم اکنون هم ترکان در آذربايجان و در ديگر مناطق ترک زبان ايران، اکثريت مطلق جمعيت اين مناطق را تشکيل مي¬دهند چه از 7000 سال پیش به این مناطق آمده باشند و یا از زمان سلجوقیان فاتح ایران و آناتولی و یا در زمان حکومتهای بعدی در آذربایجان و دیگر نقاط ایران ساکن شده باشند فرقی نمی کند ، آنها به نسبت کثرت جمعیت خود وحقوقی مساوی و برابر با حقوق همکشوریهای فارس زبان در کلیه زمینه ها در کشور دارند نه کم و نه زیاد!

این مطلب را شیر کنید

Check Also

روز اتحاد آزربایجان در قلعه بابک و دستگیری های گسترده فعالین آزربایجان

گویا قرار بوده امسال (سال 1397) در روز 14 و 15 تیر ماه ( پنجشنبه و جمعه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *