خانه / ایران / جواد پورصمد،عکاس طبیعت : خشک شدن دریاچه ارومیه سوژه جالب و لذت بخشی نبود

جواد پورصمد،عکاس طبیعت : خشک شدن دریاچه ارومیه سوژه جالب و لذت بخشی نبود

استاد ‘ جواد پورصمد ‘ از پیشکسوتان عکاسی طبیعت با بیش از 30 سال تجربه در دنیای پرتلاطم نور و رنگ است؛ هنرمندی که زندگی دریاچه اورمیه/چی چست/ را در گذر زمان به تصویر کشیده و احیا آن در سال های اخیر را مستند کرده است.

چهار مدال ویژه از مسابقه بین المللی ژاپن، جایزه ویژه کاپسوار مجارستان، جایزه اولین و دومین جشنواره بین المللی عکس کودک، جایزه اولین جشنواره جهانی نیایش تهران و جایزه بین المللی ادیان توحیدی تنها بخشی از جوایزی است که در ویترین افتخارات این هنرمند می درخشد.
این عکاس برجسته ارومیه ای از سال ۱۳۶۳ شمسی در دنیای فیلم و عکس هنرنمایی کرده و در شکل گیری و تداوم جشنواره های عکس آذربایجان غربی نقش موثری داشته است.
آرشیو بیش از هشت ساعت فیلم مستند از دریاچه ارومیه، مجموعه عکس های هوایی و عکس های کم نظیر وی از سرگرمی مردم در این دریاچه در سه دهه گذشته نشانگر تلاش بی وقفه این هنرمند برای به تصویر کشیدن چالش ها و زیبایی های این جاذبه طبیعی ارومیه است.
استاد پورصمد همچنین ۲ کتاب مصور درباره آذربایجان غربی با محوریت بناهای تاریخی، مردم شناسی و طبیعت در سال های ۱۳۸۱ و ۱۳۹۱ شمسی منتشر کرده و ‘جایزه‌ ویژه‌ استاد جواد پورصمد’ در جشنواره سراسری عکس چی چست به نام وی تعلق گرفته است.
مجال گفت و گوی خبرنگار با این هنرمند کارکشته در آتلیه شخصی وی در ارومیه فرصتی است تا گوشه ای از تجربه های هنری و مشقت های این عکاس حرفه ای به نمایش گذاشته شود.

از چه زمانی دوربین به دست گرفتید؟
در دوران نوجوانی و جوانانی در سایه علاقه به فوتبال وارد گود عکاسی شدم و در مسابقات مختلف از تیم های ورزشی با اولین دوربین خود Mamiya AX-1 /مامیا آ ایکس وان/ عکس گرفتم.

موثرین نوع عکاسی چیست؟
عکاسی ژورنالیستی و فوتوژورنالیستی موثرین نوع عکاسی است زیرا با زندگی مردم ارتباط مستقیم دارد و دارای سوژه هایی است که پرداخت به آنها می تواند مو بر تن آدم سیخ کند. به طور مثال، در عکس های مهم درباره پناهندگان، عکاس از آوارگان آواره تر می شود چون با حس نهفته در عکس از نزدیک زندگی کرده و حس غیرقابل لمسی را برای مخاطب ملموس می کند.

موثرترین عکس آرشیو آثار شما در چه موضوعی است؟
مجموعه عکس آوارگان عراقی با نام ‘ گریز ناگزیر’ مربوط به انسان های رنج دیده ای بود که در آن دوره تاریخی رنج آوارگی را به جان خریده بودند و با زندگی در چادر در شهرهای جنوب آذربایجان غربی تاوان جنگ را می دادند؛ چادرهایی که صحنه های دلسوزی از رابطه عاطفی و هم حسی بین مادر و کودکان را به نمایش می گذاشت و دغدغه سه هفته ای من برای عکاسی از این سوژه های ناب بود.

دریاچه ارومیه در آلبوم عکس هایتان چه جایگاهی دارد؟
من در گذر زمان با دریاچه ارومیه زندگی کرده ام به طوری عکس های هوایی ام از این دریاچه با هزینه شخصی بوده است. تعدادی از عکس هایم مستندنگاری مربوط به دهه های ۶۰ و ۷۰ شمسی بوده و برخی دیگر با دیدگاه شخصی خلق شده است. همچنین بیش از هشت ساعت فیلم مربوط به دریاچه ارومیه تهیه کرده ام.

آیا از خشک شدن دریاچه ارومیه نیز عکس گرفته اید؟
هیچ کس تا سال ۱۳۷۰ شمسی حتی فکر خشک شدن دریاچه را از سر نمی گذراند و متاسفانه سال ۱۳۸۰ خشک شدن جزیی دریاچه را در عکسهایم نشان دادم. خشک شدن دریاچه برایم سوژه جالب و لذت بخشی نبود اما از دیدگاه شخصی با تهیه عکس از این جاذبه طبیعی احساساتم را تخلیه کردم.

آیا برنامه ای برای انتشار مجموعه عکس های خود دارید؟
معتقدم تاثیرگذاری بیشتر و ماندگار شدن عکس ها با انتشار آنها در قالب کتاب میسر است، هرچند برگزاری نمایشگاه عکس نیز گام ارزشمند در این بخش محسوب می شود. علاقه مندم کتاب های متفاوتی به ویژه در بخش صنایع دستی با دیدگاه های امروزی منتشر کنم که تنها با حمایت مالی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری آذربایجان غربی میسر است.

وضعیت فعلی عکاسی آذربایجان غربی را چگونه ارزیابی می کنید؟
در دهه ۷۰ و ۸۰ شمسی نزدیک به ۳۰ جشنواره ملی در فیلمنامه نویسی، عکس و فیلم در ارومیه برگزار کرده و نزدیک به ۵۰۰ فیلم تولید کردیم که بیش از ۲۰ فیلم در خارج از ایران جایزه گرفت. در آن سال ها ارومیه دوره دومین قطب عکاسی ایران بعد از تهران محسوب می شد. همه جوانان و پیشکسوتان در آن سال ها شانه به شانه هم با علاقه کار می کردند و نمایشگاه هایی در فضای آزاد در پارک برگزار می کردند تا عموم مردم به عکاسی علاقه مند شوند. الان تعداد آثار موفق کم شده و تولیدات فیلم و عکس به سمت فعالیت های انفرادی گرایش پیدا کرده است.

آیا خاطره جالبی از دوران عکاسی خود به خاطر دارید؟
در جشنواره عکس خرم آباد در سال ۱۳۸۳ شمسی از مجموع ۱۴ جایزه این مسابقه ۱۱ جایزه به ارومیه رسید. عکاسان هنگام برگشت تندیس ها را به صورت ردیفی بر روی داشبورد گذاشته بودند و تا ارومیه شادی کردند. باید اضافه کنم، زندگی عکاسان نشانگر رنج هایی است که مشتاقانه تحمل کرده اند. در عکاسی از طبیعت سردشت براثر نیش زنبور سه روز نمی توانستم درست ببینم. همچنین ثبت درد و رنج مردم در زلزله زرند و بمباران شهر ارومیه توام با حس تاثرگذار خاصی در من بود.

*****

رئیس انجمن سینمای جوان ارومیه نیز با اشاره به شناخت ۲۵ ساله اش از استاد جواد پورصمد، گفت: بسیاری از عکاسان جوان این انجمن رسم زندگی شخصی و هنری خود را مدیون استاد پورصمد هستند و وی را الگوی خود می دانند.
احسان مهدیان با اشاره به کیفیت برجسته عکس های پورصمد افزود: به عقیده کارشناسان عکس های تاثیرگذار این هنرمند ملی با عکس های ‘ سباستیائو سالگادو /Sebastião Salgado / ‘ عکاس طراز اول برزیلی برابری می کند.
وی با بیان اینکه استاد پورصمد بر سوژه های مستند اجتماعی تمرکز زیادی کرده است، اضافه کرد: کادربندی عکس های این هنرمند حرفه ای در صحنه عکاسی اتفاق می افتد و وی آثار خود را بدون دخل و تصرف برنامه های کاربردی عکاسی پس از گرفتن عکس ها خلق می کند.
وی ۲۳ سال فعالیت جواد پورصمد در انجمن سینمای جوان ارومیه به عنوان مسئول آموزش، معاون و رئیس را یک از عوامل ارتقای سطح کیفی عکاسی ارومیه دانست و گفت: برگزاری جشنواره های ملی در فیلمنامه نویسی، عکس و فیلم در ۲ دهه گذشته در ارومیه به انسجام ساختاری انجمن منجر شد.

منبع : دورنا نیوز

این مطلب را شیر کنید

Check Also

قاشقایی و اونون فولکلورو

کتاب قاشقایی و اونون فولکلورو به معنی قاشقایی و فولکلورش نام کتابی ایست که توسط …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

من ربات نیستم *

کتابخانه دیجیتالی بایداق راه اندازی شد. برای دسترسی به کتابخانه از منوی کتابخانه بایداق استفاده نمائید. رد کردن